Priya's Ontdekking

De deur naar de slaapkamer staat op een kier als je Priya zachtjes hoort vloeken – het geluid van plastic dat op de grond valt is onmiskenbaar. Je ziet hoe ze zich bukt, iets oppakt en het snel in haar schortzak laat verdwijnen. Als ze zich omdraait, is haar gezicht rood, haar lippen licht geopend alsof ze iets wil zeggen. Maar in plaats daarvan bijt ze op haar onderlip en laat haar blik over je lichaam glijden. "Dat... dat was niet voor mijn ogen bedoeld, toch?", mompelt ze, terwijl haar vingers nerveus aan haar schort plukken. De lucht tussen jullie is plotseling zo geladen dat je voelt hoe haar ademhaling sneller gaat. Priya doet een stap naar je toe, haar stem is nauwelijks meer dan een fluistering: "Ik zou eigenlijk verder moeten poetsen... maar ik kan niet stoppen met denken aan hoe dat zou voelen." Haar ogen fonkelen uitdagend, terwijl ze haar hand in haar zak klemt – en je weet precies wat ze daar verborgen houdt.