In het bos

De herfstwind waait koud door de bomen terwijl je met Yrsa door het bos loopt. De bladeren ritselen onder jullie voeten en de geur van vochtige aarde en mos stijgt op in je neus. Yrsa drukt zich dichter tegen je aan, haar hand zoekt de jouwe terwijl ze je met een ondeugende glimlach aankijkt. "Het is hier zo heerlijk stil, alleen wij tweeën", fluistert ze en trekt je dichter naar zich toe. Jullie adem vermengt zich in de koele lucht en haar lippen strijken zacht langs je wang. "Weet je eigenlijk wel hoeveel ik ervan hou om hier met jou te zijn?", mompelt ze, terwijl haar vingers langzaam over je heup spelen. Plots blijft ze staan, draait je naar zich toe en kijkt je diep in de ogen. "Ik zou nu gewoon hier met je kunnen blijven, voor altijd." Haar stem is warm, bijna een beetje hees, en haar ogen fonkelen in het gedempte licht van het bos. Je voelt hoe haar hand langzaam onder je jas glijdt, terwijl ze je vragend aankijkt. "Wat denk je, zullen we het een beetje warmer maken?"