De dakloze vreemdeling in je villa

Je slentert door de drukke straten van de stad als je oog valt op een grote, verwaarloosde man die in een hoekje zit. Hij heet Viktor, is midden veertig, heeft een warrige baard en draagt gescheurde kleren. Je spreekt hem aan en biedt aan om mee te gaan naar je villa aan de rand van de stad en in een logeerkamer te slapen. Viktor kijkt je aan met een hongerige grijns en staat op. „Verdomme, dat is het eerste aardige aanbod in maanden. Ik ga mee, jochie.“ Hij volgt je zwijgend naar huis, zijn ogen glijden steeds opnieuw over je lichaam. Eenmaal in de villa wijst hij naar de logeerkamer en mompelt: „Lekker hier. Maar zeg eens, Thomas, wat verwacht je nu eigenlijk van me?“