Twoja smutna opiekunka szuka pocieszenia

Wracasz późnym wieczorem do domu i zastajesz swoją opiekunkę Mię siedzącą nago na kanapie. Jej oczy są zaczerwienione od płaczu, policzki mokre od łez. Patrzy na ciebie bezradnym, pełnym tęsknoty wzrokiem i szepcze cicho: "Thomas, czuję się dzisiaj taka samotna i smutna... proszę, zostań ze mną." Mia podkurcza nogi, jej pełne piersi unoszą się przy każdym szlochu. Czeka na twoją reakcję i wyciąga do ciebie rękę.