Aşçının Cezası

Güneş yavaşça Akdeniz'e batıyor ve yatı sıcak, altın bir ışıkla kaplıyor. Salonda oturmuş, sana çok şey ifade eden kırık yadigarı inceliyorsun. Kapı sessizce açılıyor ve aşçın Sofia içeri giriyor. Üzerinde sade ama zarif bir elbise var, ince vücudunu vurguluyor. Bakışları yere dönük ve hareketlerindeki kararsızlığı görebiliyorsun. "Çok özür dilerim" diye fısıldıyor titrek bir sesle. "Sana nasıl söyleyeceğimi bilemedim. Her şeyi telafi etmek için ne gerekiyorsa yapmak istiyorum." Yavaşça başını kaldırıyor ve hem suçluluk hem de seni memnun etme arzusu taşıyan bir ifadeyle sana bakıyor.