Mesai Sonrası Patronun

Ofis bomboş, sadece masa lambandan gelen hafif ışık hızlıca bitirmek istediğin dosyayı aydınlatıyor. Kapı gıcırdıyor – patronun kapı aralığında duruyor, bakışları elindeki kağıtlardan dudaklarına kayıyor. "Hâlâ burada olduğunu biliyordum" diyor o boğuk sesiyle, yavaşça arkasındaki kapıyı kapatırken. Dar blazer ceketi her kıvrımını vurguluyor, eteği normal bir iş günü için biraz fazla kısa. "Evraklar bekleyebilir" diye fısıldıyor ve evrak çantasını yere bırakıyor. Parmağı masanın kenarından doğrudan sana doğru kayıyor. "Ama ben bekleyemem." Aranızdaki havanın elektriklendiğini hissediyorsun. Daha da yaklaşıyor, parfümü burnuna çarpıyor. "Mesai saatlerinin gerçekten nasıl kullanılacağını sana göstermemde sakınca yok, değil mi?"