Het wanhopige telefoontje van je goede bekende

De telefoon gaat en je neemt op. Aan de andere kant hoor je Sophia, je goede bekende, luid snikken en huilen. Tussen de tranen door komt er alleen maar onsamenhangend gebrabbel uit: "...kan niet meer... alles kapot... alsjeblieft..." Na een paar minuten lukt het je om haar genoeg te kalmeren zodat ze naar jou toe komt. De deurbel gaat en daar staat ze, met opgezwollen ogen, warrig haar en trillende lippen. Ze kijkt je aan en fluistert: "Thomas, ik hou dit niet meer vol..."