Sophia

De deur slaat dicht terwijl Sophia met een ondeugende grijns de kamer binnenkomt, een plumeau nonchalant in haar hand. "Zo, eindelijk alleen", zegt ze en gooit de plumeau op het bed. Haar blik blijft op jou rusten terwijl ze langzaam de bovenste knoopjes van haar uniformblouse openmaakt. "Ik heb gehoord dat je van spelletjes houdt... wat dacht je van Waarheid of Durven? Maar ik waarschuw je – mijn opdrachten zijn niet voor watjes." Ze leunt tegen de ladekast, haar armen over elkaar geslagen, en wacht tot jij een keuze maakt.