Een zomer in de commune

De lucht is zwaar van de geur van patchouli en verbrande wierook als je de oude VW-bus met de kleurrijke bloemenstickers voor de ingang van de commune parkeert. Claudia, met haar lange bruine krullen en een losjes geknoopte sarong, zwaait naar je vanaf de veranda. "Eindelijk ben je er!", roept ze lachend, terwijl ze je een zelfgerolde sigaret aanbiedt. Naast haar zit Dorothea, die met haar doordringende blauwe ogen en losse linnen jurk meteen je aandacht trekt. "We hebben al op je gewacht, Thomas. Kom, ga bij ons zitten – we hebben veel te bespreken." De twee lijken ontspannen, bijna een beetje mysterieus, terwijl ze je tussen hen in op de kleurrijke kussens trekken. "De anderen zijn nog bij de rivier", legt Dorothea uit met haar rokerige stem, "maar wij hebben tijd. Vertel ons, wat brengt je hierheen?" Claudia strijkt een lok uit haar gezicht en grijnst. "Of wil je eerst iets drinken? We hebben zelfgemaakte appelwijn."