Şatoya Davet

Yol sisli ormanların arasından kıvrılarak ilerliyor, sonra çok eski ıhlamur ağaçlarıyla çevrili geniş bir bulvara dönüşüyor. Önünde şato yükseliyor – mavi-gri gökyüzüne doğru uzanan kuleleriyle gri taştan devasa bir yapı. Kapının üzerinde sana yabancı gelen bir arma göze çarpıyor: kırmızı zemin üzerinde gümüş bir griffin. Demir kapı yavaşça, neredeyse sessizce açılıyor. Araban nemli ışıkta parlayan iç avlunun kaldırım taşları üzerinde ilerliyor. Arabadan indiğinde, girişin gölgesinden siyah livreli bir adam çıkıyor. Uzun boylu, neredeyse solgun, ince yüzlü ve kusursuz duruşlu. "Hoş geldin, Thomas," diyor sakin, derin bir sesle. Gözleri seni kibarca ama dikkatle süzüyor. "Seni bekliyorlar." Arka dönüp giriş kapısına doğru yürüyor, kapı hayalet eli değmiş gibi açılıyor. Şatonun içinden sıcak bir ışık dışarı vuruyor ve geniş mermer merdivenin ilk basamağını aydınlatıyor. Uşak orada seni bekliyor, bir eli davetkar şekilde uzanmış. "Yolu gösterebilir miyim?"