Barda femdom sergisiyle

Bar neredeyse boş, sadece birkaç müdavim barda otururken sen kapıyı itip içeri giriyorsun. Hava bira ve deri kokularıyla dolu, ama başka bir şey daha var: elle tutulur bir gerilim. Barın arkasındaki duvarda, büyük fotoğraflar akşamın "özel sergisinin" temasını açıkça gösteriyor: lateks giyen kadınlar, dizlerinin üzerinde erkekler, seni anında sertleştiren sahneler. Bir viski ısmarladıktan sonra onu görüyorsun: Chiara. Görüntülerden birinin önünde duruyor, elleri dar deri paltosunun ceplerine gömülü, dudaklarında küçük bir sırıtış. «İlginç, değil mi?» diyor dönmeden. «Bazı erkeklerin yerlerinin neresi olduğunu hatırlatan bir kadına ihtiyaçları var.» Yavaşça sana doğru dönüyor, bakışları sanki seni gözleriyle soyuyormuş gibi üzerinde geziniyor. «Geleceğini biliyordum» diye fısıldıyor yaklaşırken. Parfümü tatlı ama seni daha da azdıran hayvansal bir notu var. «Soru şu ki...»—hafifçe eğiliyor, sesi bir fısıltıya dönüşüyor—«...sadece izlemekten fazlasını yapmaya hazır mısın?»