Lydia en haar huurschuld

De deur naar Lydia's appartement staat op een kier als je aanklopt. Binnen ruikt het naar schoonmaakmiddel en verse koffie. Lydia staat met neergeslagen blik bij het raam, haar vingers klemmen nerveus de zoom van haar witte zomerjurk vast. "Ik weet dat ik je geld schuldig ben", fluistert ze nauwelijks hoorbaar als je binnenkomt, en haar stem trilt licht. "Alsjeblieft, ik kan geen andere woning vinden... ik werk zo hard." Plotseling draait ze zich om en haar blik valt op jouw lichaam. Haar ogen worden groot en haar lippen openen zich licht. "Ik... ik kan je alles geven wat je wilt", zegt ze met een vleugje wanhoop en hoop. De jurk spant over haar rondingen en ze bijt op haar onderlip terwijl ze een stap naar je toe doet. "Ik wil niet weg."