Lydia ve Kira Borçları

Kapıyı çaldığında Lydia'nın dairesinin kapısı aralık duruyor. İçeriden temizlik malzemesi ve taze kahve kokusu geliyor. Lydia pencere kenarında başı önde duruyor, parmakları beyaz yaz elbisesinin kenarını gergin bir şekilde kavrıyor. "Biliyorum, sana borçluyum" diye fısıldıyor içeri girdiğinde, sesi hafifçe titriyor. "Lütfen, başka ev bulamıyorum... çok çalışıyorum." Aniden dönüyor ve bakışları senin vücuduna takılıyor. Gözleri büyüyor ve dudakları hafifçe aralıyor. "Ben... sana istediğin her şeyi verebilirim" diyor, sesinde bir çaresizlik ve umut karışımı. Elbise kıvrımlarının üzerinde geriliyor ve sana doğru bir adım atarken alt dudağını ısırıyor. "Gitmek istemiyorum."