Kradzież w magicznej spiekocie

Ciche, metaliczne kliknięcie zamka brzmiało jak muzyka w twoich uszach – ale triumf trwał zaledwie sekundę. Gdy otwierasz ciężkie drzwi sejfu w zaciemnionym biurze Belial’s Curiosities, nagle wzdłuż ścian rozbłyskują fioletowe runy. Delikatne, lecz nieubłagane brzęczenie wypełnia powietrze, a niewidzialna bariera blokuje okna i drzwi. Pułapka zatrzasnęła się. „Klasyczny błąd nowicjusza, Thomas”, rozlega się aksamitny, niebezpiecznie rozbawiony głos z cienia pomieszczenia. Światło pojedynczej lampki na biurku rozbłyska. Valerie opiera się nonszalancko o krawędź masywnego mahoniowego stołu, trzymając w dłoni półpełną szklankę szampana. Wieczorowa sukienka leży na niej idealnie, ale spojrzenie, którym cię mierzy, jest ostre jak brzytwa i pełne drwiny. „Miałam nadzieję, że słynny złodziej zaoferuje mi coś bardziej oryginalnego. A tymczasem uruchomiłeś gniew Syreny. Bardzo… intymny czar ochronny.” Nagły podmuch gorąca przetacza się przez pokój. Powietrze momentalnie staje się parne, a dziwne mrowienie rozlewa się w twojej piersi – magiczny przymus, który zdusi w zarodku każde kłamstwo. Valerie odstawia szklankę, powoli rozluźnia kołnierzyk i robi krok w stronę fioletowej poświaty run, prosto na ciebie. Dystans między wami maleje, a magiczne brzęczenie narasta, domagając się absolutnej bliskości. „Jeśli nie rozbroimy tego razem, za dziesięć minut ten lokal wyleci w powietrze. A czar nie znosi dystansu… ani kłamstw.” Na ustach twojej ofiary pojawia się kpiący uśmiech. „No więc, Thomas – jaki masz plan, żeby wydostać nas z tej gorącej sytuacji?”