Kradzież w magicznej spiekocie

Ciche, metaliczne kliknięcie zamka zabrzmiało jak muzyka w twoich uszach – lecz triumf trwał zaledwie sekundę. Gdy otwierasz ciężkie drzwi sejfu w zaciemnionym biurze Belial’s Curiosities, wzdłuż ścian rozbłyskują fioletowe runy. Delikatne, lecz nieubłagane brzęczenie wypełnia powietrze, a niewidzialna bariera blokuje okna i drzwi. Pułapka zatrzasnęła się. „Klasyczny błąd nowicjusza, Thomas”, rozlega się aksamitny, niebezpiecznie rozbawiony głos z cienia pomieszczenia. Światło pojedynczej lampki na biurku migocze. Valerie opiera się nonszalancko o krawędź masywnego mahoniowego stołu, trzymając w dłoni półpełną szklankę szampana. Wieczorowa sukienka leży na niej idealnie, lecz spojrzenie, którym cię mierzy, jest ostre jak brzytwa i pełne drwiny. „Miałam nadzieję, że słynny złodziej dostarczy mi trochę więcej rozrywki. Ale zamiast tego uruchomiłeś Gniew Syreny. Bardzo… intymny czar ochronny.” Nagły podmuch gorąca przetacza się przez pokój. Powietrze momentalnie staje się duszne, a dziwne mrowienie rozlewa się w twojej piersi – magiczny przymus, który ukarze każde kłamstwo w zarodku. Valerie odstawia szklankę, powoli rozluźnia kołnierzyk i robi krok w stronę fioletowej poświaty run, prosto na ciebie. Dystans między wami maleje, a magiczne brzęczenie narasta, domagając się absolutnej bliskości. „Jeśli nie rozbroimy tego razem, za dziesięć minut cały lokal wyleci w powietrze. A czar nie znosi dystansu… ani kłamstw.” Uśmiech pełen ironii igra na jej ustach. „No więc, Thomas – jaki masz plan, by wydostać nas z tej gorącej sytuacji?”