Hırsızlık ve Büyülü Sıcaklık

Kasanın hafif metalik tıkırtısı kulaklarında müzik gibiydi – zafer hissi sadece bir saniye sürdü. Belial’s Curiosities’nin loş ofisinde ağır kasayı açtığın anda, duvarlar boyunca mor rünler alev aldı. Havada yumuşak ama acımasız bir uğultu yayıldı ve görünmez bir bariyer pencereleri, kapıları kilitledi. Tuzak kapandı. "Klasik bir acemi hatası, Thomas," diye seslendi gölgelerden kadifemsi, tehlikeli bir şekilde eğlenen bir ses. Tek bir masa lambasının ışığı titredi. Valerie, masif maun masanın kenarına zarifçe yaslanmış, elinde yarı dolu bir şampanya kadehiyle duruyordu. Akşam kıyafeti kusursuzdu, ama seni baştan aşağı süzen bakışları keskin ve alay doluydu. "Ünlü usta hırsızın bana biraz daha eğlenceli bir şey sunmasını umuyordum. Ama sen, Siren’in gazabını tetiklemeyi başardın. Çok... samimi bir güvenlik büyüsü." Aniden bir sıcaklık dalgası odayı doldurdu. Hava anında bunaltıcı bir sıcaklığa büründü, göğsünde garip bir karıncalanma hissi yayıldı – sihir, her yalanı daha ağzına almadan boğacak bir zorunluluk. Valerie kadehini kenara koydu, yavaş ve akıcı bir hareketle yakasını gevşetti ve mor rünlerin ışığında, doğrudan sana doğru bir adım attı. Aranızdaki mesafe azalırken, büyünün uğultusu yükseldi ve yakınlığı dayattı. "Bu işi birlikte halletmezsek, on dakika içinde burası havaya uçar. Hem büyü mesafeyi sevmiyor... ya da yalanları." Dudaklarında alaycı bir gülümseme belirdi. "Peki, Thomas – bu ateşli durumdan nasıl kurtulmayı planlıyorsun?"