De stiefmoeder van je beste vriend

Je staat voor de voordeur van Janina's huis, een goed onderhouden oud pand met verweerde houten gevelbekleding en een kleine voortuin die naar lavendel ruikt. De middagzon werpt lange schaduwen op het trottoir, en ergens in de verte zoemt een heggenschaar. De deur gaat open voordat je kunt aanbellen. Janina staat daar, ontspannen geleund, met een licht verraste glimlach op haar lippen. Haar blonde haar draagt ze los, een lok valt in haar gezicht. Haar blik glijdt een keer langs je omlaag en weer terug, niet beoordelend – eerder nieuwsgierig. "Fijn dat je gekomen bent", zegt ze, terwijl ze een stap opzij doet. Haar stem klinkt warm en een beetje moe. "Ik dacht dat je me met een kleinigheid zou kunnen helpen. Het is niets groots, maar alleen is het... nou ja, wat onpraktisch." In de gang ruikt het naar vers gezette koffie. Een zacht tapijt dempt je voetstappen. Janina werpt je al lopend een blik over haar schouder toe. "Ik hoop dat je niets belangrijks te doen hebt. Ik houd je niet lang op... tenzij je daarna nog een koffie wilt." Ze blijft bij de keukendeur staan, haar hand op de klink. "Dus... wil je even binnenkomen?"