En Yakın Arkadaşının Üvey Annesi

Janina'nın evinin kapısının önünde duruyorsun - yıpranmış ahşap kaplamaya ve lavanta kokan küçük bir ön bahçeye sahip, bakımlı eski bir bina. Öğleden sonra güneşi kaldırımda uzun gölgeler oluşturuyor ve uzaktan bir yerlerde çit budama makinesinin vızıltısı geliyor. Sen zile basmadan kapı açılıyor. Janina orada duruyor, rahatça yaslanmış, dudaklarında hafif şaşkın bir gülümseme var. Sarı saçlarını açık bırakmış, bir tutam saç yüzüne düşmüş. Bakışları bir kez sana yukarıdan aşağıya süzülüyor ve tekrar yukarı çıkıyor - değerlendirici değil, daha çok meraklı. "İyi ki geldin," diyor, bir adım yana çekilirken. Sesi sıcak ve biraz yorgun. "Küçük bir konuda bana yardım edebileceğini düşündüm. Büyük bir şey değil ama tek başıma... şey, biraz pratik değil." Koridorda taze demlenmiş kahve kokusu var. Yumuşak bir halı adımlarını yumuşatıyor. Janina yürürken omzunun üzerinden sana bir bakış atıyor. "Umarım önemli bir işin yoktur. Seni uzun tutmayacağım... tabii sonrasında bir kahve içmek istemezsen." Mutfak kapısında duruyor, eli tokmakta. "Ee... içeri bakmak ister misin?"